آقای مهندس

  • تاریخ : ۷ام تیر ۱۳۹۷


آقای مهندس: کاروان تیم ملی فوتبال ایران نیمه شب گذشته سرافرازانه پای به میهن گذاشت.


فیلم لحظه ورود قهرمانان تیم ملی به ایران و استقبال پُرشور مردم



 


بازیکنان جنگنده ایران در حالی وارد فرودگاه بین المللی امام خمینی شدند که تعداد بسیار زیادی از هموطنان ایرانی آماده استقبال از تیم ملی و قدردانی از زحمات جانانه بچه های کی روش بودند. پرواز تیم ملی اگر چه به جای ساعت ۲ نیمه شب با تاخیر همیشگی همراه بود، اما مردم ایران به دور از هرگونه برنامه از پیش تعیین شده و به دور از وجود شیوه معمول تجمع اتوبوسی! به شکلی خودجوش به فرودگاه آمدند و چشم انتظار ورود جوانان لایق تیم ملی شدند. در این میان نکته جالب، عدم حضور مقامات درجه یک دولتی بود، چنان که وزیر ورزش و جوانان نیز به بهانه این که پیشتر در جمع ملی پوشان در روسیه حضور داشت، معاونش را به فرودگاه رساند تا در کنار مهدی تاج؛ رئیس فدراسیونی قرار بگیرد که این روزها تنها تکیه کلامش، تمدید قرارداد سرمربی تیم ملی است، به دور از این که مطرح سازد این بار به دنبال انجام بازی تدارکاتی با کدام کشور ناشناخته خواهد بود!



به گزارش آقای مهندس، نکته جالب تر از ورود کاروان تیم ملی فوتبال به کشور، شوکی بود که شب گذشته مربی متفاوت پرتغالی رقم زد؛ هنگامی که برانکو ایوانکوویچ؛ سرمربی تیم پرسپولیس را به دوئل طلبید و از مبارزه به شکل چشم تو چشم گفت. هر چند رقابت به شکل آثار وسترن شکل نگرفت چرا که جدا از ترس ذاتی مرد کروات، او پیشتر ماموریتش را به نحو احسن برای خنثی کردن نقشه کی روش در مسیر جام جهانی انجام داده بود!


فیلم افشاگری کارلوس کی روش درباره برانکو و همقطارانش


بنا براین گزارش، سه شنبه شب در حالی که علاقمندان به فوتبال آماده برای تماشای بازی حساس آرژانتین و نیجریه بودند، گفت و گوی زنده کارلوس کی روش با محمدحسین میثاقی شکل گرفت و در حالی که عوامل برنامه ۲۰۱۸ به سبک مربیان گل و بلبلی ایران آماده برای پخش یک گفت و گوی آرام و عاشقانه بودند، کارلوس کی روش همان کاری را کرد که از او توقع می رفت. هر چند انتقاد تند کی روش از دشمنان تیم ملی پیش بینی پذیر بود اما برخی ها بازگویی حقایق را دیرتر و در تهران تصور می کردند، اما مرد پرتغالی نشان داد که چرا متفاوت است و از همان روسیه و در فردای روزی موفقیت آمیز در جام جهانی، با صراحت همیشگی سخن گفت و مانند دیگران در خواب موفقیت به سر نبرد. کی روش دعوت عادل برای حضور در برنامه ۲۰۱۸ را نپذیرفت و با کنایه از میهمانانی گفت که می توانند روی صندلی کارشناسی برنامه بنشینند. مربی شایسته تیم ملی طی گفت و گوی به عمل آمده در مسکو، از عواملی که مانع از شکل گیری ادامه سرافرازی تیم ملی در جام جهانی شدند، یاد کرد و رو به دوربین برنامه نوک پیکان انتقادات را به سمت برانکو نشانه گرفت و از سمی گفت که او در مسیر جام جهانی به جان بچه های ملی پوش تزریق کرد و با کنایه از وجود بستگان برانکو در نیکمت پرسپولیس یاد کرد. در این میان عادل فردوسی پور که بارها ارادت خود را به کی روش نشان داده بود، با همراهی حمیدرضا صدر به دفاع از برانکو دست زد، فارغ از این که دریابد حقایق همان نکته هایی است که کی روش مطرح می سازد و موفقیت می توانست فراتر از آن چیزی باشد که امروز رخ داده است. صعود به مرحله یک هشتم نهایی و حتی تحقق آرزویی بزرگتر با عبور از تیم نه چندان بزرگ گروه  هماناA عشق مربی پرتغالی، سهم بچه های جوان تیم ملی و حق مردمان وفادار ایرانی بود که مربیان حسود با عقده هایی کودکانه مانع از تجسمش شدند. در واقع همدلی داور مسابقه و جامعه جهانی فوتبال با ستاره کهکشانی تیم ملی پرتغال در بازی سوم ایران و بدشانسی تیم ملی و پای چپ ناقص طارمی و آن ضربه نهایی لعنتی، جزو طبیعت مسابقه فوتبال هستند اما اتفاقات غیرفوتبالی و حواشی ایجاد شده توسط مربیان ناکارآمد و مغرض لیگ داخلی و عدم درایت مسئولان فوتبال در کمک به تیم ملی، دردی است که ماه ها در سینه مرد پرتغالی مانده بود و دیشب بیرون ریخته شد.



 از سویی برخی از عوامل رسانه ای که ادعای حرفه ای بودن هم دارند، با علم کردن ۲ بازیکن خط خورده در روزهای آماده سازی تیم ملی به جنگ تیم ملی رفتند؛ در حالی که کی روش با احترام از کاپیتان بااخلاق پرسپولیس یاد کرد و روزبه چشمی و جانشینش مجید حسینی در قلب خط دفاعی و رامین رضائیان در سمت راست دفاعی به گواه کارشناسان مطرح خارجی جزو بهترین های تیم ملی در جام جهانی بودند و حتی وارد لیست تیم منتخب برخی از رسانه های معتبر بین المللی شدند. همچنین برجسته ترین بازیکنان تاریخ فوتبال جهان بارها در برنامه های ورزشی و از داخل استودیوهای تحلیل مسابقات جام جهانی به تمجید از عملکرد تیم ملی فوتبال ایران پرداختند و علاقمندان به تیم کی روش هنگامی که تحسین امثال آلن شیرر و رود گولیت را از تیم کشورشان شنیدند، حسابی کیف کردند. لذتی که با عدم درک مسئولان تلویزیون و همراهی سیاست ورزانه ی رسانه های غیرفرهنگی و غیر ورزشی در رسانه ملی شکل نگرفت تا برنامه های فوتبالی تلویزیون بدون وجود چهره های برجسته جهانی به شکلی سرد و خنثی دنبال شود.



به گزارش آقای مهندس، برانکو در حالی بلافاصله پاسخ انتقاد کی روش را داد و از عدم دخالت خود و همقطارانش برای تیم ملی گفت و با کنایه از قدرت نمایی اش در فدراسیون سخن گفت که خوب می داند منظور از قدرتی که مربی پرتغالی تیم ملی از آن یاد کرد، نه به او بلکه به میلیون ها هواداری برمی گردد که پشت تیم پرسپولیس هستند و به ترس فدراسیونی که از تزلزل صندلی اش از جانب زلزله هواداران واهمه دارد. اتفاقی که به شکل مشابه در اردوگاه آبی پوشان پایتخت هم خودنمایی می کند و همین هواداران میلیونی و شور و احساس نابی که با رنگ های آبی و قرمز در سراسر ایران و فراتر از این دیار دارند، موجب سوء استفاده افراد بسیاری من جمله مرد کراوات شده است. چه مدیران سیاسی که از قبال رنگ های آبی و قرمز یک شبه برای خود اعتبار خریدند و چه مربیان ناتوانی که با پیراهن های آبی و قرمز برای خود لباس شهرت دوختند و با همراهی هواداران پُرشور تیم های قدیمی پایتخت و احساسات خالص و ناب طرفداران میلیونی شان عناوین جعلی برای خود ساختند و تبدیل به ژنرال و امپراطور و پروفسور شدند. مدیران پوپولیسم در مقابل دوربین ها، نوشابه سر کشیدند و وارد انتخابات شده و لباس شوالیه به تن کردند اما خروجی حضور موقت شان در فوتبال، انبوه بدهی هایی است که همچنان در ترازنامه مالی استقلال و پرسپولیس قابل ردیابی می باشد. اما عمر مدیریت و مربیگری تنها در تیم های استقلال و پرسپولیس خلاصه نمی شود و هر چقدر تعصب هواداران مانع از تابش آفتاب حقیقت شود و هر چقدر سودجویان با هیاهو و وام گرفتن از اعتبار تیم های پایتخت فرصت طلبی کنند، باز هم زمان همه چیز را مشخص خواهد کرد و ماندگاری و اعتبار محصولی نیست که بتوان با انداختن پرچم به دور گردن یا از طریق کارت به کارت کردن به حساب باشگاه پُرطرفدار به دست آورد.



برانکو و قلعه نوعی که با ایجاد جنگ روانی و مانع تراشی برای تیم کی روش درصدد عقده گشایی یا به تعبیری بهتر سرپوش نهادن به عملکرد ضعیف خود در هدایت تیم های ملی بودند، روزهایی را رقم زدند که تیم کی روش در راه جام جهانی با ۴ بازیکن تمرین کرد و عدم اجرای برنامه های مربی تیم ملی با عدم درایت مسئولان فدراسیون فوتبال ترکیب شد تا نه اردوهای مود نظر مربی تیم ملی به شکل کامل شکل بگیرد و نه بازی های مناسب تدارکاتی صورت پذیرد. اما با وجود همه نقشه های دشمنان قسم خورده تیم ملی و نوچه هایشان در رسانه ها و روی سکوهای ورزشگاه ها، تیم ملی فوتبال ایران هم امتیاز با تیم مطرح آرژانتین در جام ۲۰۱۸ شد و اگر در گروهی غیر از گروه مرگ قرار می گرفت، به طور حتم آرزوی شکل نیافته محقق می شد و تیم کی روش دور بعد را به خود می دید.


مربیان منتقد با توسل به قانون فیفا از سپردن بازیکنان مورد نظر به کی روش اجتناب کردند، فارغ از این که بدانند چنین قانونی برای لیگ های حرفه ای و باشگاه های واقعی در اروپا قابل تحقق است نه لیگ به ظاهر حرفه ای و به واقع آماتور ایران که بازیکنان باشگاه هایش به جای تمرین و زندگی حرفه ای در باشگاه ها، ساعات بسیاری از زمان روزانه خود را اگر در قلیان سرا و آتلیه عکاسی نباشند، در حالتی خوش بینانه در خواب به سر می برند! کی روش همین حقایق را گفت و تیتر تیز دشمنان به سمتش روانه شد؛ هر چند مرد پرتغالی در کنفرانس خبری بعد از بازی با پرتغال عنوان کرد که عادت دارد که یک ملت علیه اش باشد و البته آدم های متفاوت و صریح اللهجه دشمنان بسیار دارند، به خصوص در جامعه ایرانی که تعارف پذیری شرط بقا می باشد! با این حال باید در انتظار تیم پروفسور! در ادامه مسیر آسیایی ماند و با وجود برنامه مضحکانه کنفدراسیون فوتبال آسیا در اجرای جام آسیایی، این رقابت قاره ای می تواند تا حدی عیار واقعی تیم پرسپولیس را نمایان سازد و باید دید ساختار به هم ریخته دفاعی تیم برانکو که پیشتر در بازی های حساس قرمزپوشان و تیم ملی در زمان هدایتش وجود داشت، باز هم حقایق را به هواداران بسیارش نمایان خواهد کرد و آیا شیر دروازه تیم ملی و دیگر بازیکنان موفق استقلال و پرسپولیس در جام جهانی ۲۰۱۸ با همان سطح کیفی در تیم های پُرطرفدار باشگاهی ظاهر می شوند؛ حالا که نه تیمی ملی و نه اردویی برقرار است تا امثال برانکو بابت خستگی بازیکنانش بهانه برای شکست بیاورند!

به گزارش آقای مهندس، تماشای مسابقات سطح اول جهانی نشان داد که این مهره ها نیستند که ضامن موفقیت می شوند و رمز پیروزی را باید در مغز و اندیشه مربی هر تیمی جست و سازماندهی هر تیمی در بخش تدافعی و تهاجمی نشان دهنده عیار مربیان در میادین بین المللی و سطح اول جهانی خواهد بود و سنجش شناسنامه برانکو و قلعه نوعی و کرانچار و شفر نسبت به کی روش کاملا پیدا است و فارغ از این که مربیان تیم های داخلی به لحاظ اعتبار جهانی در حد مرد پرتغالی نیستند، شکننده بودن تیم هایشان در بازی های پُرفشار به چشم افراد واقع بین روشن است. با این حال مرد پرتغالی از جنس آرزوهای بزرگ است، پس با توجه به شرایط موجود و عدم تحقق اتفاقات رویایی در ایران به دلیل وجود انواع موانع، براساس نام یکی از فیلم های وودی آلن به مربی تراز اول جهانی پیشنهاد می شود که «پول را بردار و فرار کن». دلارهایی که نقدهایی بسیاری را از جانب مربیان و رسانه های ناآگاه و مغرض داخلی علیه کی روش رقم زد، غافل از این که بدانند ارقام نمایانگر بخشی از تفاوت افراد و توانایی شان بوده و تحقق تولیدات ممتاز و به کارگیری مردان توانا نیازمند صرف هزینه بالا است؛ هزینه ای که در واقع سرمایه ای است که کی روش با طراحی سیستم و بذرافشانی جوانانی آتیه دار برای تیم ملی رقم زد. تنها کافی است کیفیت نازل تیم پُرستاره ی برانکو در جام ۲۰۰۶ با ساختار به هم ریخته دفاعی اش و عدم توانایی مرد کراوات در هدایت تیم ملی را با تیم جوان کی روش در جام جهانی ۲۰۱۸ و کیفیت بازی های دشوارش مقایسه کنید و حقایق را دریابید. حقیقتی که مردم ایران به دور از قابلیت آنالیز و تحلیل علمی به آن واقف شدند و قدردانی شان را حتی در شب های بدون پیروزی تیم ملی و شب گذشته با استقبال کم نظیر از تیم کی روش نشان دادند و مربی پرتغالی نیز در مصاحبه آتشینش، موفقیت به عمل آمده و بازی شجاعانه تیم ملی را به همین مردم قدرشناس تقدیم کرد.